Susar! İnsan İnsana

Susar insanlar, insan insana susar! Sokak sokak anlamsız, boş yığın kalabalıklar. Birbiri ardına koşturmaca, bin bir telaş! Bir o yana bir bu yana salınanlar Yetişmez vakit yetişmez, bitmez iş Nefes nefese! kalmıştır tüm insanlar. Yemeğini soğutmuş, nasibini kaçırmış kaşığından Hele yerim daha, vaktim var dediği an! Farkında değildir kaçırdıklarının, biten günün ardından Tez biter! durmaz,durduğu gibi saatte, zaman Artık çok geçtir, gün devrini almıştır akşamdan Ne yaparsan yap kurtulamazsın, ahlarından vahlarından İnsan geçmiştir gül bahçelerinden Umudunu da kesmiştir, en son gülden Kendi derdine yanar, korkar son gününden Geçer candan, canandan, umutlarından Unutur nazen de sevgiliyi, Unutur! Yetişir ölüm, bitiverir ansızın, kapıda Nefesi korkutur , gelir ta uzaklardan da Unutturur acısıyla tatlısıyla geçen ömrünü Bıçak ağzı, kirp kesmiştir, kopmuştur film, Yoktur artık geri dönüşü Bağıramaz, çağıramaz, Umudunu kesmiştir, ahbap dan dosttan Bir el uzatan olmaz artık! Verdiği nefestir, son kez.Ya HAK! Bir daha verdiğini alamaz! Ölmüştür insan!