Taş

Taşlar ağır yerinde,Sakın alma eline Rüzgar hafif kendine,Uçar gider heryere Deniz çılgındır bazen taşar olduğu kap'tan Ormandaki ağaçlar saçlar gibi Savrulan Güneş derdine yanar ağlayamaz kendine Ay seyrediyor dünyayı,hayran hayran yerinde Dünya durmadan döner,düşmüş kendi derdine Fizik kanunudur bu kendi istemesede Yıldızların ışıkları anca bu kadar der gibi. Mum ışığı sanki,aydınlatıyor kendini