Usturanın Ağzında

Yıllar var ki serçeleri unutmuşum Üzerimden gökyüzünü almışlar gibi Asfaltların karanlığında boğulmuşum Ufacık oysa hep böyle uçuşurlarmış Karlı ağaçların arasında alfabemdeki İyimserlikleri bir türlü anlaşılmamış Yıllar var ki serçeleri unutmuşum Kuruş kuruş beni vurmuş öldürmüşler Boşa çıkmış başkaldırmam sarhoşluğum Onlarsa benim için ışık biriktirirlermiş Şafak kapılarında gülüşürlermiş Çocuk zenginlikleri hiç bitmemiş Attila İLHAN