Uyanış

Güneşi sakladım aydınlığında yağmuru gözyaşlarında tan yelini saçlarında baharı sıcaklığında sakladım. Bir seher yelinde çık gel ansızın tanıdık bir yüz gibi ufkuma ufuk kat tomurcuklandır her tarafı sensiz çok yalnızım sensiz çekilmiyor hayat. Mevsim kışsa mesela havada soğuksa yağmurda yağıyorsa çığlık çığlığa sen yine de gel... bir sokak kedisi kadar masum yuvasız bir serçe gibi titreksem nefesinle ısıt beni bitir yalnızlığımı dağıt hüznümü al götür buralardan güldür yüzümü. Yüzündeki aydınlık güneşin aydınlığı batma nolursun, gözlerinin buğusu bulutun yağması bitme nolursun, sen yine de gel dolu dolu bir aşk yaşamak için gitmen içimin yanması gitme nolursun. Sen yine de gel ansızın benden habersiz, bir tutam bahar getir beraberinde, sakın ha bir daha gitme beni yalnızlığa terk etme bana da yazık bana da günah seninle uyanmalıyım her sabah...