Üzerimde Ekim Terlemesi
Ayağı kırılan atların sonları vardır ya,
Kalbimdeki sancılardan tanıyorum artık.
Bazı yaralar iyileşmez, dinmeyen yaralar vardır ya,
Eser yel, yele savrulur, bir yanım sen /gel artık..
Kır atlarım hâlâ koşmak ister sana,
Bir yanım eksik, yeniden doğuyor sana,
Ve ben, her adımda biraz daha çoğalarak
Kendimde tamamlıyorum seni..
Belki aşk da atlar gibidir;
Bazen yorulur, bazen tökezler,
Soluğu kesilir, Ekim'e karışır, tozu dumana katar,
Ama sevdiğine giden yolu kalbiyle bulur..
Ne kırıklarım durduruyor beni, ne de uzaklar.
Belki sana varamam, ama bilirim artık:
Aşk varılacak bir yer değilmiş,
İnsan sevdiğine koşarken, kendi kalbine varır.
Serkan sebepsizceaşk