...Var ki İstanbul / ...Yok ki İstanbul

Sana bilmem hangi yönden bakayım Gece başka gündüz başka güzelsin Kainatta eşsiz tek ve özelsin Çağlar değiştirdi sevdan İSTANBUL Efendimiz ma'lum ezelden tanır Binlercesi şehrin canı kıskanır Sinende yaşayan cennettir sanır Cihanda emsalin yok ki İSTANBUL Kalbini son defa fethedenlere Elveda deyip de gitmeyenlere İmkan bulamayıp gelmeyenlere Engin hoşgörünle kızma İSTANBUL Ka'be-i ziyaretgahların vardır Şühedadan namazgahların yardır Alem-i insanlar çok arzu-dardır Sevenin koynunda sar ki İSTANBUL Köklü medeniyetlerin evisin Tarihler boyunca an’a nevisin Mukaddesatını yad el de bilsin Sırr-ı nikabını aç ki İSTANBUL Her dinin mensubu ibadet eder Havra Kilise ve Cami'ye gider O insanlar gönül diliyle ne der Sessiz niyetleri duy ki İSTANBUL Tüm insanlar a'la şeyler yazmışlar Anlatacak bir söz bırakmamışlar Nesillere misal hep taşımışlar Ölçülmez değerin var ki İSTANBUL Arz ile deniz ve mehtap bakıyor Gerçek yıldızlardan taçlar takıyor Her gönülde sevdan ataş yakıyor Türlü dillerdesin bil ki İSTANBUL Elbet ben de bir gün gelir göçerim İlahi yasaya ben de na-çarım Yardan ya da senden vaz mı geçerim Bir eser de benden al ki İSTANBUL Çınlar Cami'lerden ezan(ı)salası Yıkar nefisleri def-i belası Zeki'midir sanki tek müptelası Eyyüb Sultan başta say ki İSTANBUL Zeki İlyas KIZILIŞIK Beşiktaş 11.05.02 İSTANBUL