Ve Tarihin Kapıları Kapanır...

Gavur Mahallesindeyim yürüyorum. -yürüyorum; -görmüyorum!... Yolumun karanlığa saplandığı bir anda; Duruyorum! -Susu(z)yorum. -Korkuyorum... Karanlığın tam ortasına bir kuş gömüyorum. Kokuyorum, -Susuzum Görmüyorum!.. Birşey var; düşünüyorum düşünüyorum Adını bilmiyorum: Dedemden miras -zorunlu bir göç gibi Sanki bir yerden,gözüm açık, Gözümü kırpmadan; - d'üşüyorum. -üşüyorum... Adımı bilmiyorum! Önce umudu kesilirmiş bir halkın Sonra dilleri,sonra bilekleri! Önce hevesi kırılırmış bir şehrin Sonra kapıları,duvarları ve... Sonra hatırlamıyorum... Önce eşyaları kalırmış ama ardında; Sonra hatırlayamadıkları Hatırı sayılır hatıraları, yaşanmamış yaşanmışlıkları... Sonra bir kuş ölüsü kalır; Hayata çıkan bir(i) çıkmaz sokakta... Ve tarihin kapıları kapanır! Geriye bir tek sonbahar, Bir de çıkmaz sokaklar kalır.. Geriye çıplak bir dünya Bir de üşüyen duvarlar kalır...