Yanan Aşk Ağıdı

İçlenir yine gece sarsılıp solarak usul usul içlenir yine gece, kaçarken acılardan yeni acılara bulanan acemi yüreciğim sendeler, içlenir yine gece... Ah, türkülerin dalgını rüzgarla nasıl da yaralısın.. Sanki en uçarı arısı çiçeklerin yitirmiş kanadını kendi balında titreşip yanıyor için için.. Ah, türkülerin dalgını rüzgarla nasıl da yaralısın.. Unut artık rüyaların o buruksu tadını, ayışığı donunca yüzünü unutmalısın, unut ve kendini yeniden tanı teninde şimşekler ışıldasın sağanakların sesiyle barışmalısın.. Her aşk gibi kaderi acı olan bir aşkın ırmağına uğradın tanıdın yaylalarda çınlayan köpüğün yankısını, bu milat sana yeter; bırak, kararan gecede mavi denizi dalgın uykular halinde koyulaşsın, sıyrıl yorgunluğundan dişlerini öpüşlerin sancısıyla durula dudakların sabahın yalazıyla kamaşsın. Ah, yine mi bir güvercin parlamış gönlünün yokuşundan. yel olup gün boyu uzaklaşmış; sanki en narin yoncaları dolaşıp yorgun düşen bir arı soğumuş kanadına kendi balında titreşip yanıyor için için; ah, türkülerin dalgını ne zaman coşkulansan kırılır en nazlı dalın, rüzgarla nasıl da yaralısın.. İçlenir yine gece soğuyup solarak usul usul içlenir yine gece, kaçarken acılardan yeni acılara bulanan acemi yüreciğin sendeler, içlenir yine gece.. Ah, türkülerin dalgını rüzgarla nasıl da yaralısın Nihat BEHRAM 1980