Yaralı Bebek

Kimi zaman bir bahar sabahında çiçeklere bezenmiş elma sürgünleri gibisin; pembe, sevinçli ... Kimi zaman uğuldar aydınlığın, uçuklaşır alnında: sesin solgunlaşır .. Kimi zaman bir çift ateş böceğidir gözlerin, parıldatır geceyi: sanki serçeler cıvıldaşır .. Kimi zaman sararır dudağının filizi bağrında kelebekler çırpınır: sızıldar körpe tenin .. Ürperen bir duyguyla doluyor ah bütün sözcükler anlatırken sancıyan yerlerini, belli ki sığmıyor bu yara gövdene senin. O minicik ellerinle yapışmış kanadına hayatın ısrarla dünyaya bakıyorsun, hırslı ve direşken bir arzuyla yırtmaya başladı işte bir dizi boncuk gibi damağını dişlerin; artık gülümserken dişlerin de var senin. Isır tutuştur ağzında kamaşan o kaynaşmayı bebek kendini direnerek yaşamaya alıştır, dişleye dişleye geçir alnını acılardan; bırakma, sıkı tut kirpiklerin ucundaki sevinci söküp atacaksın o yarayı bağrından. Nihat BEHRAM 1978