Yaşamıyorum

Seni kaybetmedim, Daha kötüsü oldu. Sen bir yerlerde nefes alırken Ben içimde gömüldüm. Herkes “zamanla geçer” dedi, Bilmiyorlar… Bazı acılar geçmez, İnsanı başka birine dönüştürür. Geceleri aynaya bakamıyorum, Çünkü bakan gözlerim bana ait değil artık. Sen gittikten sonra Bir adam kaldı ama İçindeki her şey sustu. Adını düşünmemek için Kendimi parçalara ayırdım. Ama hangi parçayı yok saysam Sen oradan çıktın. Şimdi şunu merak ediyorum: Bir insan, Sevdiği birinin yokluğunda Ne kadar yaşayabilir Ölmeden? Çünkü ben yaşıyor gibi yapıyorum. Nefes alıyorum, konuşuyorum, Gülüyorum bile bazen… Ama içimde Seni bekleyen bir ceset var. Ve kimse fark etmiyor. En acısı da bu.