Yine Yaktın Bizi Soğan!

Fiyatın birken beş oldu Yine yaktın bizi soğan! Melemen bize düş oldu Yine yaktın bizi soğan! Mutfağın vazgeçilmezi, Hem cebi yaktın hem gözü! Gel çaresiz koyma bizi! Yine yaktın bizi soğan! Ne pişirsin bacın, anan? Soğansız olmuyor inan! Sonuçta biz olduk yanan! Yine yaktın bizi soğan! Fakirin başında taçtı Yokluğunda millet açtı Sofralar sana muhtaçtı Yine yaktın bizi soğan! İndirimde varsa aldın! Bugün de soğansız kaldın! Zenginlerin yâri oldun! Yine yaktın bizi soğan! Manavın başı olmuşsun! Beylerin aşı olmuşsun! Yoksulun düşü olmuşsun! Yine yaktın bizi soğan! Yaz vakti yaşattın güzü! Şaşırdık gece gündüzü! Yokluğun ağlattı bizi! Yine yaktın bizi soğan! Gariban soğansız kaldı Ancak zengin olan aldı Şimdi hediyelik oldu! Yine yaktın bizi soğan! Kurumlanıp durmaktasın! Yüz’e doğru varmaktasın! Hayalleri kırmaktasın Yine yaktın bizi soğan! Fiyatın düşer, bekledik! En son bir ay önce yedik! Kokunu bile özledik! Yine yaktın bizi soğan! Zamdır üstümüze yağan! Açık ara lider soğan! Garibin boynunu eğen! Yine yaktın bizi soğan! Bir el yaramızı deşti Vücut direncimiz düştü Bir gram altına eşti! Yine yaktın bizi soğan! Yiğit bir soğana muhtaç! O yoksa herkes kalır aç Oydu derdimize ilâç Yine yaktın bizi soğan! Garibin sofrasına dön! Doğru değil gittiğin yön! Yetmişleri görmüşsün dün! Yine yaktın bizi soğan! Şimdi ne et var ne kemik! Kalmadı sıkacak ümük! Ağlıyoruz salya sümük! Yine yaktın bizi soğan! Acısı oldun hayatın Ne zaman düşer fiyatın? Söyle ne idi muradın? Yine yaktın bizi soğan! Dost duruşuna kanmıştık! Sana ne çok inanmıştık! Varlığında da yanmıştık! Yine yaktın bizi soğan! Sebebi nedir bu işin? Nereyedir bu gidişin? Sensiz tadı yoktur aşın! Yine yaktın bizi soğan! 16 Temmuz 2026/Trabzon M. NİHAT MALKOÇ