Yokluk

Kuru bir yağmur akar Güneş'ten Kavururcasına ıslatır bedenini Gündüzün Karanlığı aydınlatır ufkunu Kap kara bir aydınlık kör eder Ruhunu Çölde esen soğuk bir rüzgar Kutupta tatlı bir meltem var Sarar tüm bedenini tatlı bir korku Ürpertir içini sade bir duygu Çığlık çığlığa sessizliktesin Suskun ve sakin çırpınışların Durmaz sahile vuran dalgalar gibi Anlamsız Alıp götürür enginlere seni Uzak daha yakındır yakından Vardığını sanırsın yakındaki uzaktan Yitirmek istemezsin yitip gidenleri Giderken alıp götürür sendeki seni Sadece yokluğu hissedersin varlıkta Varlığın kaybolur gider yokluğunda