Yolları çiçeksiz köyüm Şimdi

Yolları çiçeksiz köyüm Şimdi İnsan fani Açar solar çiçek gibi Tel çember çevirdiğim yollarda Bir dostun omuzladım tabutunu... Yollar da siyahlar giydi köyümde... Yaş yetmiş olmadan Silindiler hafızamdan Rüzgarın sevdalandığı Çocukların oyunlar oynadığı yolları köyümün Özgürdünüz yollar Çizildi gözüme Tabutların atlar gibi koştuğu yollar İki yanınız çiçekliydi yollar Güneşliydiniz yollar Yollar siz kahrediyorsunuz beni şimdi Tabutlara binip gitti dostlarım Yollar öksüz gibi köyümde şimdi Ara ki gözlerim bir dost göresin... Ne güzel yerlere giderdiniz korkusuzca Yollar engelli yollar ağlatın beni Hep o güzel kullara götürseydi beni yollar Mezarlara götürüyor şimdi yollar Tepemde yıldızlı gece gibi mezarlığı köyümün Bütün dostlarım orada Tabutları götüren yollar kaldı köyümde Nerede çocuk sesleri duyulan yollar Nerede çocukluğumuz O neşeli halimiz... Geçti o bahar Üstünden kuşlar uçan yollar Yollar çiçeksizsiniz Atlara binip kaçan yollar Köprü köprü el uzatan karşılara Götürürdünüz yolcularınızı aşklara şehirlere çarşılara Geçti bende ki,o bahar Sılaya giden yollar Ve yare giden yollar Nerede şimdi Yaşım yetmiş olmadan Çiçekleri soldu köyümün yollarının Dostlarım tabutlara binip gittiler Köyüm çiçeksiz çöl sanki Dostlarım tabutlara binip gittiler Ne zaman bir yol görsem Bir tepeyi yalnız aşıyor Yar gelmez aklıma Yalnızlığa yürüyorum yollarda şimdi Bütün dostlarım tabutlara binip gittiler Köyümde dostlara ait hatıralar kaldı onlar da öksüz.. Yaş yetmiş olmadan Bir baharda açan çiçekler eylüle teslim ...