Zaman Öyle Bir Terbiye Eder ki İnsanı

Zaman öyle bir terbiye eder ki insanı Nankörlük ve ihanetler karşılıksız kalır sanma Başına gelen şeyin zahiri nedenlerini bilemezsin Bunları ben hiçte hak etmedim diye Hayıflanmaktan başka çaren de kalmaz Olanlar olmuş bitmiştir, artık Oysa zamanın kayda aldığı satır araları Silinip gider kalmaz hafızandan Kim ne yaşatmışsa belki onu unutmuştur bile Ama yaşayanlar için aynı şey söylenebilir mi? Hele birde acı çekmiş, canı yanmışsa O kimsenin imkan var mı? Unutmaya Şaka olarak söylenmiş bir söz bile İnsanın ruhunda derin yaralar açarken Bu yüzden huzurun bile kaçar da Geçmişin geri getirilemeyeceğini anlarsın Dilinden dökülen keşkeler faydasız Alaycı tavırların, iftiraların, böbürlenmelerinle Zamanın bir yerinde pusudadır karşılaşırsın İntikamını mutlaka alacaktır senden Belki buna akıl erdiremezsin iş karışıktır Ama umutla beklediğin güzel işler yapmışsan Mutlaka onlarda karşına çıkacaktır Zaman hiçbir zaman hataları affetmez Bedelini ödetmeden bırakmaz insanı Zaman öyle bir terbiye eder ki insanı Aklını sırrını erdiremezsin yaşadıklarına İsmail UYSAL