Zindan Sokaklar

Bu karanlık sokakları ne zaman geçsem yalnız başıma Çocukluğum gelir aklıma, yanarım çocukluğuma Sonra yürüyecek olsam o zifir gecede inatla Kafamı çarpacağım gelir boşluğun en sert duvarına Bilirim ki annem seslenecektir en nihayetinde Ve koşarım bu bilinçle, anneee anneee.... bir yer arıyorum ruhumun karmaşasına çare eteklerinde kar suları çağıldayan bir dağ mesela enginlerin uğultusunu arındıran,kulaklarımdan. zirvelerin en zirvesine ha bire koşmalıyım koşmak ki çığırından çıkarmalı bacaklarımı yorgunluk denen yenilgi uğramamalı bedenime çakalların çığlıklarına nasıl karşılık vereyim çıplak ayaklarımın çiğnediği çiçekler ölürken uzak uzak bakarken beynimdeki cümbüşe nereden alayım beni ben yapan ilhamı ki ne zaman geçsem bu sokaklardan yalnız başıma bilirim seslenecektir annem... Veli GEDİK