Koğuş Şiiri
Tekmil koğuş uyudu şimdi.
On bir nöbetçisi,
belki dört defa saydı uyuyanları.
Sonra kendi kendine bile görünmeden,
o kadar yorgun ve bitkin
yere çöktü.
Artık herkes başka uykuda.
Hüseyin onbaşı,
çıplak yolunda yürür Avanos' un.
Beyşehir' li Ahmet,
bir tas ayranla çıkarır yorgunluğunu
talim yerinin.
Nalbant İsa,
bir dağ ortasında oturmuş,
ev ekmeği yer.
Maksut çavuş çarşıdadır.
Merzifonlu tarlada.
Çorumlu türkü söyler Karacaoğlan' dan.
Biride bizim Darendeli,
gerine gerine bir şeyler oluyor,
hiç utanmadan.
A. Kadir
Yayınlanma:
Düzenleme:
491 kez okundu.
Koğuş Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer A. Kadir Şiirleri:
- İnsan (341)
- Çile (335)
- Terhis (330)
- Çiçekleri Umudumuzun (335)
Son Eklenen Şiirler:
- Huzur İstiyorum, Sadece Huzur! (24)
- Zaman Sessiz (21)
- Kıskanırım (23)
- Hümeyra (22)
- Posta Hasreti (46)
- Üzerimde Ekim Terlemesi (192)
- İlahi adalet Var (49)
- Hiç (71)
- Kendime Geldim (79)
- Ah Dünya (75)