Es Köyümün Rüzgarları Şiiri
ES KÖYÜMÜN RÜZGARLARI
ES KÖYÜMÜN RÜZGARLARI
Es köyümün rüzgarları,
Birazcıkta bensiz es,
Ter kokan çocukluğuma,
Çamurdan kermeli ellerimle,
Asi oğluna, anamın seslenişi,
Hâlâ çınlar kulaklarımda...
Gel oğlum karnın acıkmadı mı,
Hala bedenin oyuna doymadı mı,
Al dürümünü , al ayranını,
Yok istemem anne,
Rüzgar essin yerime,
Geç kaldım şimdi,
Dönememki geriye.
Es köyümün rüzgarları
Birazcıkta bensiz es,
Es Sorgun’un tepelerine.
Rüzgarını bile özlediğim.
Ey çocukluğum, ey gençlİğim,
Ayrı düşüp gurbet gurbet gezdiğim,
Özledim , zehir gibi özledim,
Es köyümün rüzgarları...
Gurbet elde , sıla nerde..
Bil köyümün rüzgarları...
Adem ÖZEL (SORGUNLU)
Yayınlanma:
Düzenleme:
159 kez okundu.
Es Köyümün Rüzgarları Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Adem ÖZEL Şiirleri:
- Yaktım Gemileri (121)
- Meydan (244)
- Anlarsın (168)
- Yıldızlar Kayarken (141)
Son Eklenen Şiirler:
- Gurbet (26)
- Onbir Ayın Sultanı Ramazan Şerif (32)
- Neye Gururlanırsın (23)
- Allaha Emanet Ol (20)
- Gül Kokulu Peygamberim (20)
- Ölüm (30)
- Kur'an Sana Demedi mi? (36)
- Kadın Hakkı (30)
- Musalla Taşı (26)
- Kimse Güvenilir Değil (28)