Şiir Tanrısına Yakarış Şiiri
Bağışla unutmuşsam, unuttum
sanma yine de;
Yalnız ve kimsesiz
bir salkımsöğüt bozkırda
ve solgun suları durgun bir deniz
gibiyim şimdi;
saçlarımı dağıtmakta
şafağın tatlı eli.
Haydi çöz şu kelepçeyi, bu dağı
bilirim ben: Pınarlar akar, sessizce;
tanırım bu ormanı,
bilirim keçiyollarını her otu, her ağacı,
her dereyi;
duyulan, kuş sesleridir;
bırak da dalıp gideyim sonsuz kıra
yaşlı ruhum, gövdemle.
Ya da çöz dilimin bağını
duysun çığlığımı dünya!
Ali PÜSKÜLLÜOĞLU
Yayınlanma:
Düzenleme:
212 kez okundu.
Şiir Tanrısına Yakarış Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Ali PÜSKÜLLÜOĞLU Şiirleri:
- Aşktır Geride Kalan (195)
- Çobanıl (195)
- Behçet'e Ağıt (179)
- Yaşlanmış Bir Gemici Gibi (231)
Son Eklenen Şiirler:
- Toprak (58)
- Kül (53)
- Şairin Şiiri (164)
- Küçükken Güzelmiş (82)
- Meğer (81)
- Sen Bana Sor? (86)
- Kader Dedikleri (90)
- Sevgi Çiçekleri (87)
- Muhammed Salah! (86)
- Değerimiz Yok Gibi (80)