Ölüme Yürüyüş..! şiiri, Bahar KAYA şiirleri

Ölüme Yürüyüş..! Şiiri

Bir meczup olup düşüvermekse benimkisi
Karanlıklara, tüm çıplaklığıyla
Düştüm ben,
düştüm..düştüm..!
Fakat göremediniz siz.
En aksa yerlere çevirdiniz gözlerinizi,
görmediniz.
Bakmak zordu elbet!

Neden görmek istenmeyen bir düşkündüm ki ben sizin için?
Bu düşkünlüğe düşüren yürek değilmiydi sizdeki?
Kapatın tüm ışıkları şimdi
Kapatın! Kapatın!!
Bir masum, tertemiz hayatı daha kirlettiniz o zift kokulu vicdanınızla.
Şimdi kapatın ki görmeyesiniz!
Görüpte acıyarak bakmayasınız!
Son karesi işte bu senaryonun.
Bu son demin deryasında demlenmekti bana yakışan..
Sizede bigane kalmak..
Yine, herzaman ki gibi..

Yaklaşan birşey var..
Beni teslime çağırıyor..
Nedir bu buz kesti içimi biranda.
Ve..Dahada keskinleşiyor şimdi
Ne bu Ne?
Ölümün soğukluğumu yoksa?
Hayır! Hayır.. Bakmayın siz!
Görmeyin bu Bitişi.
Görünen ufka doğru bırakıp özgürlüğe teslim oluyorum şimdi..
Son olmak Neydi ki bu filmde?
Göz kapaklarım..
Ağırca kapanıyor şimdi..
Kalsın bu insanlıktan bihaber kalplerle dehr - i zaman size
Ben gidiyorum..!

B.K