Korku Çiçekleri Şiiri
Ne peygamber-, ne de can çiçekleri
Ne de buhûrumeryem;
Hep korku çiçekleri
Oldu saksılarımızı süsleyen.
Ürkek bezgin baktığımız göklerden
Yarınlara güvendi umduğumuz.
Çocuklar, evler ve ekmek...
Ama mutlu muyuz?
Zehirli, yeşerirse toprakta
Bir tohum, içtiği baldıranlardan
Açar korku çiçekleri, yozlaşmış tür.
Yeni aşı ister, budamak ister
Bizden geçmiştir.
Vardığımız her çizgi bir duvar kesildi
Kaygan küfler aşamayınca.
Ve ne olur bilirsin
Ve güzeldir dünya...
Yaşamayınca!
Behçet NECATİGİL
Varlık, 562, 15 Kasım 1961
Yayınlanma:
Düzenleme:
333 kez okundu.
Korku Çiçekleri Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Behçet NECATİGİL Şiirleri:
- Tahta Kürsü Çocuklar (369)
- Atatürk'ü Duymak (327)
- Barbaros Meydanı (663)
- Kitaplarda Ölmek (483)
Son Eklenen Şiirler:
- Biraz Hüzün (22)
- Bir Gelişin Var İçimde (30)
- LAFI UZATMAYALIM / KADEHTEKİ KIRMIZI (38)
- Ellerin Ömrüme Tutunsun (40)
- USANDIM ARTIK (43)
- ESMER SIĞINAĞIM (34)
- Kır Çiçeğim (67)
- Cumhuriyet Ülküsü (43)
- İki Kalbin Eşiği (52)
- GÜLÜŞÜNDEN ÖPMEK (59)