Ellerin Değdiği Şiiri
Kan, ter içinde gül.
Yanan bir tele bağlı
gönül.
Suyu içiyor.
Çocuğun kanı.
Toprak yasta.
Gönül tastan düşüyor.
Kanım gül oluyor.
Gül düşüyor yakamdan.
Gülde ekmek.
Çanakta el.
Tasta fil ağzı.
Küçük bir çanağa yazılmış.
Çocuğum hakla.
Kanını süzüyor Anadolu'da.
Bozkırın ortasında.
Dikili bir taş.
Ellerin değdiği.
Yayınlanma:
Düzenleme:
146 kez okundu.
Ellerin Değdiği Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Bülent TÜSEN Şiirleri:
- İstanbul'la İstanbul'u Yaşamayı İsterken (228)
- Uzayan (159)
- Yaprağa Tutunmak (158)
- Kırmızı (140)
Son Eklenen Şiirler:
- Gurbet (26)
- Onbir Ayın Sultanı Ramazan Şerif (35)
- Neye Gururlanırsın (23)
- Allaha Emanet Ol (21)
- Gül Kokulu Peygamberim (20)
- Ölüm (30)
- Kur'an Sana Demedi mi? (36)
- Kadın Hakkı (30)
- Musalla Taşı (29)
- Kimse Güvenilir Değil (28)