Deli Gönül Sevmiş şiiri, Coşkun KOÇHAN şiirleri

Deli Gönül Sevmiş Şiiri

DELİ GÖNÜL SEVMİŞ

Cana canan gerek, cana aşk gerek.
Mâşukla ten tene coşkun meşk gerek.
Gönlümün sultanı sana köşk gerek,
Deli gönül sevmiş daha neylesin.

O tatlı sözüne, işvene kandım.
Seni bu canıma can olur sandım.
Sevgiye susadım özleme yandım.
Deli gönül sevmiş daha neylesin.

Coşkun ırmak gibi taştım duruldum.
Özlem ateşiyle, yandım kavruldum.
Sonunda bir güzel gönle kul oldum.
Deli gönül sevmiş daha neylesin.

Özlem yüreğim yakar kavurur,
Külüm alır dağdan dağa savurur.
Felek başım taştan taşlara vurur,
Deli gönül sevmiş daha neylesin.

Tende mahpus canım inim inlesin.
İsmin söyledikçe, yürek sinlesin.
“Sus “ deme susamam cihan dinlesin.
Deli gönül sevmiş daha neylesin.

Badeleri içtim pirin elinden.
Kokusun alırım seher yelinden.
Katli ferman gelse yârin dilinden,
Deli gönül sevmiş daha neylesin.

Nesimi misali, yüzsen derimi,
Vursan paralasan canı serimi,
Bilmem varlığımı bilmem yerimi.
Deli gönül sevmiş daha neylesin.