Gibisin şiiri, Coşkun KOÇHAN şiirleri

Gibisin Şiiri

Yüreği çağlarken, sevgiden ürken
Hasrete düşüp de yanmaktan korkan.
Sevdayı özünde yaşamak varken.
Tende mahpus olan bir can gibisin.

Baharlar geçiyor hâlâ kıştasın.
Eller güler oynar, gözü yaştasın
Biçare, perişan, aklı şaştasın.
Yönünü kaybetmiş yayan gibisin.

Sevmek; bir yüreği durup izlemek,
Günün her anında onu özlemek,
Sen ise istersin sevdan gizlemek.
Güneşi balçıkla sıvar gibisin.

Zühre yıldızısın gönle doğarsın.
Körelen yürekten sevgi sağarsın.
Sonra bu sevgide kendin boğarsın.
Avcının elinde ceylan gibisin.

Sinesinde çarpar iman pınarı.
Yüreğini yakar hasretin narı.
Dilinde çekilen dertlerin zarı,
Gülşen’ den kovulan bülbül gibisin.

YUSUFOĞLU der ki, ne gönle zincir,
Ne de bir sevdayı eylemem tehir,
Ömür derler, deli hoyrat bir nehir,
Kapılıp, savrulan yaprak gibisin.

Yusufoğlu