Koş Gelir Şiiri
Ağalık, beylik, hanlık ne yazar.
Boş yere kimseyi kılma bi hüzar.
Gün gelir seni de çağırır mezar.
Kazmayı, küreği, kapan koş gelir.
Neylersen. nafile durman ebedi.
Senden önce nice kişi denedi.
Geçersiz imzası, mührü senedi,
Vadenin sonunu duyan koş gelir.
Neler verir sana bu kibir hissin.
Gözü doymazlığın, bitmez hevesin.
Tükenince gücün, en son nefesin,
Kendin dost yerine koyan koş gelir.
Unutma bu dünya değildir mülkün.
Aldanıp ta benim sansan da ilkin.
Hocalar üstüne verirken telkin.
Martaval sözleri sayan koş gelir.
YUSUFOĞLU ömür sona varınca.
O naçiz bedenin kefen sarınca.
Keyveni un, şeker helvan karınca.
Feryadı figanı yayan koş gelir.
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): SOSYAL
Şiiri Paylaşın
154 kez okundu.
Koş Gelir Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Coşkun KOÇHAN Şiirleri:
- ZEYNEB' İM CANI PAREM (154)
- El Etme Beni (143)
- Benim (145)
- Nem Neyin Kızı (151)
Son Eklenen Şiirler:
- Gurbet (26)
- Onbir Ayın Sultanı Ramazan Şerif (35)
- Neye Gururlanırsın (23)
- Allaha Emanet Ol (21)
- Gül Kokulu Peygamberim (20)
- Ölüm (30)
- Kur'an Sana Demedi mi? (36)
- Kadın Hakkı (30)
- Musalla Taşı (29)
- Kimse Güvenilir Değil (28)