BABAM RAHMETLİ AHMET TOMBUL’UN ANISINA şiiri

BABAM RAHMETLİ AHMET TOMBUL’UN ANISINA Şiiri

O sabah vakti,
Ezan sesi ile
Ruhunu teslim ederken
Yüce ALLAH'A,
Ilık rüzgârlara
Kanat takıp,
Uçup gittin
Dönülmez diyarlara.

Nice 11 Şubatlar
Geldi-geçti.
Nice
Elem, keder, gözyaşı
Kapımızı tıkladı.
Nice acılarla boğuştum.
Hiçbiri
Asla Seni unutturamadı.

Torunum Ahmet METE'yi
Şefkat, sevgiyle koklarken;
Benden önce
Ölen çocukların
Aklıma geldi.
Yaşam, seviler, renkler;
Senin yokluğunda
Anlamsız birer bilmecedirler...

(11 Şubat 1990 da kaybettiğimiz eşsiz insan,
Babamız Ahmet TOMBUL'a Saygı ile)