Arsız Hüzün Şiiri
Yara, yarayı gizler.. dedi yaşlı adam
Nasıl, çivi çiviyi sökerse.
Özlemek , nasıl bilerse sevdayı.
Ve kurşun gibi nasıl ağırlaşır zaman
Umutsuzluk örerse insanı yeni baştan.
Kimler görür, sonbaharda yanar ağaçlar..
Ansızın bir kenti kuşlar terk eder
Büyük V’ ler çizerek mavide..elleri
Akar, kuş nehirleri...
Hüzün arsızlaşır.
İnsan körelir hani
Kolları düşer budanmışçasına,
Gönülde kılıç yarası
Cepte yarının tasası...
Ardısıra çeker tasmasını hayatın ...
Her dönemeç hüzne çıkar iyi mi...
İzmir- Kasım –-2016
Yayınlanma:
Düzenleme:
159 kez okundu.
Arsız Hüzün Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Ekrem BOZKURT Şiirleri:
- Sevda Mektubu (248)
- Pamuk İpliği (135)
- Sen Olmadan (176)
- Bilinmeyenli Denklem (148)
Son Eklenen Şiirler:
- Gurbet (26)
- Onbir Ayın Sultanı Ramazan Şerif (32)
- Neye Gururlanırsın (23)
- Allaha Emanet Ol (20)
- Gül Kokulu Peygamberim (20)
- Ölüm (30)
- Kur'an Sana Demedi mi? (36)
- Kadın Hakkı (30)
- Musalla Taşı (26)
- Kimse Güvenilir Değil (28)