DAMLANIN KALBİ... şiiri, Enver ÖZÇAĞLAYAN şiirleri

DAMLANIN KALBİ... Şiiri

Damlanın Kalbi...

Yine bir yaz yağmuru işveyle geçiverdi,
Dokundu sıcak tene, kavrulup uçuverdi.
Tutmak istedim tek tek, çırpınıp kaçıverdi,
Maziye attı beni, yaramı açıverdi.

Ah o yaz yağmurları, temmuz aşkları gibi;
Sen bıraksan o gitmez, aşk tüter her çam dibi.
Yapraktan sızan damla filizlerken nasibi,
Yazdan bir hatıradır vuran damlanın kalbi.

Beni nereye sürür yağmurun hayalleri?
Her bir damlada yaşar gençliğimin halleri.
Biz ne aşklar yaşadık, bulunmaz emsalleri;
Sevdik, sevildik candan, doğmadı veballeri.

Nerelerdeyim şimdi, hangi rüyalardayım?
Bin damlanın tattığı solgun hülyalardayım.
Ay değil, yıllar geçti, yine başka yazdayım,
Yetmişaltıyı aşan temmuzlu niyazdayım...

05.07.2014 Fatih-İST.

Enver Özçağlayan