Tabudum Sırtımda Dolaşıyorum Kendimi Şiiri
Radyonun en ücra bir frekansında,
Tüm acılarla bir bir randevulaşıyorum.
Herhangi bir şarkının herhangibir kıtâsında,
Tırnaklarımla deşiyorum yaramı.
Her enkazda bir, kendimden kalıntılar buluyorum.
Kayıp bir hak oluyor,halkımı arıyorum.
Ve ben hâlâ susuyorum, suya hasret çöller gibi.
Ahh!Bir görse ahbaplar;
Aşık sanacaklar...
Haklılar!
Çünkü ben,
Hâlâ tabudum sırtımda dolaşıyorum kendimi...
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): Aşk,özlem,ölüm
265 kez okundu.
Tabudum Sırtımda Dolaşıyorum Kendimi Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer İdris TEKTAŞ Şiirleri:
- Hiçbir Önemi Yok! (243)
- Uyan! Ulan! (228)
- Kalpsiz Bir Babam Olmalı (369)
- Ve Tarihin Kapıları Kapanır... (233)
Son Eklenen Şiirler:
- Sana Geldim! (15)
- Ey Gönül (12)
- Yanımda Sen Olmayınca! (33)
- Tükendim, Bittim (28)
- Ne Varsa Yarım Kalacak! (33)
- Çapraz Dörtlükler-2 (40)
- Pinhan (36)
- Gökyüzü (34)
- Prodosía (35)
- Gece (38)