Ruhum Kimsesiz Yetim Şiiri
RUHUM KİMSESİZ YETİM
Ruhum kimsesiz yetim
Parkta yatan çocuğum
Koluyla burun silen
Mendil satan çocuğum.
Hem suçluyum hem kötü
Hayatım her dem kötü
Herkes iyi ben kötü
Göze batan çocuğum.
Onun, bunun ve şunun
Hedefiyim kurşunun
Tavuğuna komşunun
Taşı atan çocuğum.
Bulaşmadım illete
Demedim ki git öte
Durduk yere millete
Gidip çatan çocuğum.
İSMAİL MALATYA
Yayınlanma:
Düzenleme:
274 kez okundu.
Ruhum Kimsesiz Yetim Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer İsmail MALATYA Şiirleri:
- Deniz Şahit (495)
- YUNUS EMRE (237)
- Yazacağım Çok Şey Var (238)
- GECE VE HÜZÜN (276)
Son Eklenen Şiirler:
- Toprak (57)
- Kül (49)
- Şairin Şiiri (162)
- Küçükken Güzelmiş (82)
- Meğer (79)
- Sen Bana Sor? (84)
- Kader Dedikleri (90)
- Sevgi Çiçekleri (87)
- Muhammed Salah! (84)
- Değerimiz Yok Gibi (80)