Ruhum Kimsesiz Yetim Şiiri
RUHUM KİMSESİZ YETİM
Ruhum kimsesiz yetim
Parkta yatan çocuğum
Koluyla burun silen
Mendil satan çocuğum.
Hem suçluyum hem kötü
Hayatım her dem kötü
Herkes iyi ben kötü
Göze batan çocuğum.
Onun, bunun ve şunun
Hedefiyim kurşunun
Tavuğuna komşunun
Taşı atan çocuğum.
Bulaşmadım illete
Demedim ki git öte
Durduk yere millete
Gidip çatan çocuğum.
İSMAİL MALATYA
Yayınlanma:
Düzenleme:
188 kez okundu.
Ruhum Kimsesiz Yetim Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer İsmail MALATYA Şiirleri:
- KÜFÜRBAZ PAKİZE (243)
- GECEYE BİR SÖZ SÖYLE (298)
- KALBİMDEKİ KEMAN (187)
- Bensiz Nasıl Acaba? (172)
Son Eklenen Şiirler:
- SEVGİLİM (19)
- Veda (27)
- Dile Gelince Eksiliyor (25)
- Sende İstemezdin Değil mi (35)
- Yürekten Sustum (26)
- Seni Sensiz Yaşıyorum (26)
- Yüreğim (31)
- Selam Can (25)
- Gidiyorum (33)
- Eline Ne Geçer (25)