Yalnızlık Kadermiş Şiiri
Yalnızlık kadermiş
Hüzünmüş, kedermiş
Ömrünce gidermiş
Dert içmek, kanmakmış.
Ölmekmiş yaşarken
Düşmekmiş koşarken
Çileyle pişerken
Kavrulmak, yanmakmış.
Yalnızlık işte bu
Verenin olmaz su
Azrail'i hu hu
Her daim anmakmış.
İSMAİL MALATYA
Yayınlanma:
Düzenleme:
296 kez okundu.
Yalnızlık Kadermiş Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer İsmail MALATYA Şiirleri:
- KAR YAĞIYOR ÇOCUKLAR (275)
- ŞARKILAR (301)
- MASKESİZ GİRMEYİNİZ (289)
- ÇOCUKLAR AĞLAMASIN (300)
Son Eklenen Şiirler:
- Şüpheli (21)
- Huzur İstiyorum, Sadece Huzur! (29)
- Zaman Sessiz (25)
- Kıskanırım (28)
- Hümeyra (27)
- Posta Hasreti (55)
- Üzerimde Ekim Terlemesi (216)
- İlahi adalet Var (60)
- Şimdilerde (25)
- Cehennemin Dibi (33)