Yalnızlık Kadermiş Şiiri
Yalnızlık kadermiş
Hüzünmüş, kedermiş
Ömrünce gidermiş
Dert içmek, kanmakmış.
Ölmekmiş yaşarken
Düşmekmiş koşarken
Çileyle pişerken
Kavrulmak, yanmakmış.
Yalnızlık işte bu
Verenin olmaz su
Azrail'i hu hu
Her daim anmakmış.
İSMAİL MALATYA
Yayınlanma:
Düzenleme:
259 kez okundu.
Yalnızlık Kadermiş Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer İsmail MALATYA Şiirleri:
- Hala Seviyorum (253)
- BENİ YALNIZ BIRAK (278)
- deniz sana küstüm (291)
- ŞAİRLİK KİM BEN KİMİM (272)
Son Eklenen Şiirler:
- Toprak (59)
- Kül (55)
- Şairin Şiiri (165)
- Küçükken Güzelmiş (82)
- Meğer (81)
- Sen Bana Sor? (86)
- Kader Dedikleri (90)
- Sevgi Çiçekleri (87)
- Muhammed Salah! (87)
- Değerimiz Yok Gibi (80)