Yalnızlık Kadermiş Şiiri
Yalnızlık kadermiş
Hüzünmüş, kedermiş
Ömrünce gidermiş
Dert içmek, kanmakmış.
Ölmekmiş yaşarken
Düşmekmiş koşarken
Çileyle pişerken
Kavrulmak, yanmakmış.
Yalnızlık işte bu
Verenin olmaz su
Azrail'i hu hu
Her daim anmakmış.
İSMAİL MALATYA
Yayınlanma:
Düzenleme:
149 kez okundu.
Yalnızlık Kadermiş Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer İsmail MALATYA Şiirleri:
- Sokak Hayvanları (270)
- KALBİMİZE ÇİÇEK DOLDURDUK (159)
- BAŞARMANIN YOLU (152)
- Ölesim Var (185)
Son Eklenen Şiirler:
- Gurbet (26)
- Onbir Ayın Sultanı Ramazan Şerif (34)
- Neye Gururlanırsın (23)
- Allaha Emanet Ol (21)
- Gül Kokulu Peygamberim (20)
- Ölüm (30)
- Kur'an Sana Demedi mi? (36)
- Kadın Hakkı (30)
- Musalla Taşı (28)
- Kimse Güvenilir Değil (28)