Yalnızlık Kadermiş Şiiri
Yalnızlık kadermiş
Hüzünmüş, kedermiş
Ömrünce gidermiş
Dert içmek, kanmakmış.
Ölmekmiş yaşarken
Düşmekmiş koşarken
Çileyle pişerken
Kavrulmak, yanmakmış.
Yalnızlık işte bu
Verenin olmaz su
Azrail'i hu hu
Her daim anmakmış.
İSMAİL MALATYA
Yayınlanma:
Düzenleme:
258 kez okundu.
Yalnızlık Kadermiş Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer İsmail MALATYA Şiirleri:
- EDREMİT KÖRFEZİ (248)
- KÜFÜRBAZ PAKİZE (332)
- LAVANTA KOKULU ŞİİR (317)
- KALBİMDEKİ KEMAN (267)
Son Eklenen Şiirler:
- Toprak (59)
- Kül (55)
- Şairin Şiiri (165)
- Küçükken Güzelmiş (82)
- Meğer (81)
- Sen Bana Sor? (86)
- Kader Dedikleri (90)
- Sevgi Çiçekleri (87)
- Muhammed Salah! (87)
- Değerimiz Yok Gibi (80)