Kimsesizlik Şiiri
Yıllardır ki bir kılıcım kapalı kında
Kimsesizlik dört yanımda bir duvar gibi
Muzdaribim bu duvarın dış tarafında
Şefkatine inandığım biri var gibi
Sanıyorum saçlarımı okşuyor bir el
Kıpırdanmak istemiyor gözkapaklarım
Yan odadan bir ince ses diyor gibi "gel"
Ve hakikat bırakıyor hülyamı yarım
Gözlerimde parıltısı bakır bir tasın
Kulaklarım komşuların ayak sesinde
Varsın gene bir yudum su veren olmasın
Başucumda biri bana "su yok" desin de
Kemalettin KAMU
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiiri Paylaşın
272 kez okundu.
Kimsesizlik Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Kemalettin KAMU Şiirleri:
- İzmir Yollarından Son Mektup (219)
- Hazan Yolcusuna (189)
- Gurbet (227)
- Gurbet Geceleri (216)
Son Eklenen Şiirler:
- Zile'ye Selam Olsun (13)
- Türklerin Vatanı (20)
- Buralara Bahar Geldi (32)
- Kaderini Aşamazsın (24)
- Filistinli Yavrular (35)
- Hiçbir Şeyin Tadı Yoktur (27)
- Hasret Türküsü (24)
- Ayşe Teyze (26)
- Son Şarkı (30)
- İstediğim Sensin Benim (45)