Kimsesizlik Şiiri
Yıllardır ki bir kılıcım kapalı kında
Kimsesizlik dört yanımda bir duvar gibi
Muzdaribim bu duvarın dış tarafında
Şefkatine inandığım biri var gibi
Sanıyorum saçlarımı okşuyor bir el
Kıpırdanmak istemiyor gözkapaklarım
Yan odadan bir ince ses diyor gibi "gel"
Ve hakikat bırakıyor hülyamı yarım
Gözlerimde parıltısı bakır bir tasın
Kulaklarım komşuların ayak sesinde
Varsın gene bir yudum su veren olmasın
Başucumda biri bana "su yok" desin de
Kemalettin KAMU
Yayınlanma:
Düzenleme:
243 kez okundu.
Kimsesizlik Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Kemalettin KAMU Şiirleri:
- Gurbet (206)
- Dadaş (210)
- Türk'ün İlahisi (240)
- Hazan Yolcusuna (171)
Son Eklenen Şiirler:
- Yanar Döner Zalim (24)
- Lübnan Ateşi (22)
- Allah'a Emanet Ol (27)
- Huzur (23)
- Yaşlı (23)
- Bizim Çocuklar (27)
- SENİ SENSİZ SEVİYORUM (30)
- Ararım (27)
- NEFRET (36)
- AYRILIK (34)