Babam Şiiri
Bir adam tanıyorum Babasını kendi elleriyle Gömdü toprağa yaşarken Gözlerinin içine bakardı Yaşlıdır üzülmesin diye
Kırılmasın derdi çok Severdi toz kondurmazdı Babasına ölüm gelince Başa ne çare kendi elleri ile Koydu toza toprağa ah ah
Yandı içi ağladı ama ne Fayda ölmüştü babası Koymalıydı mezara kendi Elleri ile ağlaya ağlaya örtü Babasını örtü toprakla
Yandı yüreği ağladı gözleri Ağladı ama ne çare ölüm Son nokta yine bi tesseli Hastaydı yaşlıydı torunları Evlilik çağında gelmişti Göreceği herşeyi görmüştü
O kadar zordu ki avutmak
Kendini ağlamamak şimdi
Düşünüyorm da o sadece Yaşlı babasını gömdü Toprağa kendi elleri ile
KEREM SAL
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): Baba ve oğul
Şiiri Paylaşın
327 kez okundu.
Babam Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Kerem SAL Şiirleri:
- Evlat Acısı (635)
- Gecenin Karanlığı (508)
- Ölüm Korkusu Ayrılıktan Yana (317)
- Annemin Şiiri (328)
Son Eklenen Şiirler:
- Biraz Hüzün (22)
- Bir Gelişin Var İçimde (30)
- LAFI UZATMAYALIM / KADEHTEKİ KIRMIZI (38)
- Ellerin Ömrüme Tutunsun (40)
- USANDIM ARTIK (43)
- ESMER SIĞINAĞIM (34)
- Kır Çiçeğim (67)
- Cumhuriyet Ülküsü (43)
- İki Kalbin Eşiği (52)
- GÜLÜŞÜNDEN ÖPMEK (59)