İlk Yara Şiiri
Gülüyordu: Mâvi göke, bulutlara, göllere;
Gülüyordu: Minâreye, kiliseye, her yere;
Gülüyordu: Akan suya, uçan kuşa, çiçeğe;
Gülüyordu: Yangınlara, hançerlere, her şeye.
Hekim geldi, ona dahi gül dudaklar açıldı;
Tombul eller uzanarak: ‘Hıh, hıh!’diye atıldı;
Çok geçmedi, ev içine yayıldı bir yaygara;
Mini mini bir bazudan kan damlattı bir yara.
Şimdi her kim kendisini kucaklamak isterse,
En sevdiği oyuncağı göstererek,
‘Gel!’ derse, Artık öyle atılmıyor, elleriyle itiyor.
Sonra o gül dudağını kıvırarak ağlıyor;
Ninesinin kucağında kendisini saklıyor
Ve başını kaldırarak, ‘Anne, deh, deh yap!’diyor.
Mehmet Emin YURDAKUL
Yayınlanma:
Düzenleme:
531 kez okundu.
İlk Yara Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Mehmet Emin YURDAKUL Şiirleri:
- Ahretlik (569)
- Kibritçi Kız (587)
- Sabah (627)
- Bırak Beni Haykırayım (537)
Son Eklenen Şiirler:
- Toprak (59)
- Kül (55)
- Şairin Şiiri (165)
- Küçükken Güzelmiş (82)
- Meğer (81)
- Sen Bana Sor? (86)
- Kader Dedikleri (90)
- Sevgi Çiçekleri (87)
- Muhammed Salah! (87)
- Değerimiz Yok Gibi (80)