İlk Yara Şiiri
Gülüyordu: Mâvi göke, bulutlara, göllere;
Gülüyordu: Minâreye, kiliseye, her yere;
Gülüyordu: Akan suya, uçan kuşa, çiçeğe;
Gülüyordu: Yangınlara, hançerlere, her şeye.
Hekim geldi, ona dahi gül dudaklar açıldı;
Tombul eller uzanarak: ‘Hıh, hıh!’diye atıldı;
Çok geçmedi, ev içine yayıldı bir yaygara;
Mini mini bir bazudan kan damlattı bir yara.
Şimdi her kim kendisini kucaklamak isterse,
En sevdiği oyuncağı göstererek,
‘Gel!’ derse, Artık öyle atılmıyor, elleriyle itiyor.
Sonra o gül dudağını kıvırarak ağlıyor;
Ninesinin kucağında kendisini saklıyor
Ve başını kaldırarak, ‘Anne, deh, deh yap!’diyor.
Mehmet Emin YURDAKUL
Yayınlanma:
Düzenleme:
341 kez okundu.
İlk Yara Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Mehmet Emin YURDAKUL Şiirleri:
- Babacığım (221)
- Baba Bucağı (311)
- Benim Şiirlerim (379)
- Şâir (186)
Son Eklenen Şiirler:
- Gurbet (26)
- Onbir Ayın Sultanı Ramazan Şerif (34)
- Neye Gururlanırsın (23)
- Allaha Emanet Ol (20)
- Gül Kokulu Peygamberim (20)
- Ölüm (30)
- Kur'an Sana Demedi mi? (36)
- Kadın Hakkı (30)
- Musalla Taşı (26)
- Kimse Güvenilir Değil (28)