İlk Yara Şiiri
Gülüyordu: Mâvi göke, bulutlara, göllere;
Gülüyordu: Minâreye, kiliseye, her yere;
Gülüyordu: Akan suya, uçan kuşa, çiçeğe;
Gülüyordu: Yangınlara, hançerlere, her şeye.
Hekim geldi, ona dahi gül dudaklar açıldı;
Tombul eller uzanarak: ‘Hıh, hıh!’diye atıldı;
Çok geçmedi, ev içine yayıldı bir yaygara;
Mini mini bir bazudan kan damlattı bir yara.
Şimdi her kim kendisini kucaklamak isterse,
En sevdiği oyuncağı göstererek,
‘Gel!’ derse, Artık öyle atılmıyor, elleriyle itiyor.
Sonra o gül dudağını kıvırarak ağlıyor;
Ninesinin kucağında kendisini saklıyor
Ve başını kaldırarak, ‘Anne, deh, deh yap!’diyor.
Mehmet Emin YURDAKUL
Yayınlanma:
Düzenleme:
437 kez okundu.
İlk Yara Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Mehmet Emin YURDAKUL Şiirleri:
- Benim Ömrüm (390)
- Bırak Beni Haykırayım (448)
- Çiçekçiğim (434)
- Sofra Başı (466)
Son Eklenen Şiirler:
- Özlü Sözlerim 39 (21)
- Özlü Sözlerim 38 (21)
- Özlü Sözlerim 37 (21)
- Özlü Sözlerim 36 (21)
- Özlü Sözlerim 35 (22)
- Özlü Sözlerim 34 (21)
- Özlü Sözlerim 33 (22)
- Özlü Sözlerim 32 (22)
- Özlü Sözlerim 31 (21)
- Özlü Sözlerim 30 (20)