İlk Yara Şiiri
Gülüyordu: Mâvi göke, bulutlara, göllere;
Gülüyordu: Minâreye, kiliseye, her yere;
Gülüyordu: Akan suya, uçan kuşa, çiçeğe;
Gülüyordu: Yangınlara, hançerlere, her şeye.
Hekim geldi, ona dahi gül dudaklar açıldı;
Tombul eller uzanarak: ‘Hıh, hıh!’diye atıldı;
Çok geçmedi, ev içine yayıldı bir yaygara;
Mini mini bir bazudan kan damlattı bir yara.
Şimdi her kim kendisini kucaklamak isterse,
En sevdiği oyuncağı göstererek,
‘Gel!’ derse, Artık öyle atılmıyor, elleriyle itiyor.
Sonra o gül dudağını kıvırarak ağlıyor;
Ninesinin kucağında kendisini saklıyor
Ve başını kaldırarak, ‘Anne, deh, deh yap!’diyor.
Mehmet Emin YURDAKUL
Yayınlanma:
Düzenleme:
389 kez okundu.
İlk Yara Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Mehmet Emin YURDAKUL Şiirleri:
- Sürücü (278)
- Bırak Beni Haykırayım (417)
- Çiçekçiğim (386)
- Alil (372)
Son Eklenen Şiirler:
- SEVGİLİM (3)
- Veda (23)
- Dile Gelince Eksiliyor (22)
- Sende İstemezdin Değil mi (31)
- Yürekten Sustum (22)
- Seni Sensiz Yaşıyorum (24)
- Yüreğim (30)
- Selam Can (24)
- Gidiyorum (30)
- Eline Ne Geçer (23)