Son Şiiri
Şarabın edasında yunduk
Tütünün cazibesine sildik kalbimizi
Körebeydik her zaman
Kim bilir kaç defa
Bilmediğimiz bir hayata koyulduk
Çoğalamadık öldükçe
Ağladıkça büyüyemedik
Kendimizi attık durmadan sönmesin diye ateş
Soğuk sinsice girer çünkü damarlara
Kelimeler gibi
Dokunsan bozulurdu büyü
Sussak namerde kalırdı meydan
Kan değil
Kendimiziz bu yaradan akan
Düş sanmışız ne depremleri
Sevgi mayası tutmuyormuş hayata
Yine de dedik: ‘Ya tutarsa?’
Acı çiçekleniyor şimdi damarlarımda
Babamın nasırlı elleri kadar dost
Anne sütü kadar tanıdık
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): Hayat,keder,
257 kez okundu.
Son Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Murat HALICI Şiirleri:
- Ben Şairim 2 (280)
- Ben Şairim (284)
- Madam Petri (263)
- Bu Ay Da Kira Gecikecek Selma Abla (262)
Son Eklenen Şiirler:
- Biraz Hüzün (22)
- Bir Gelişin Var İçimde (30)
- LAFI UZATMAYALIM / KADEHTEKİ KIRMIZI (38)
- Ellerin Ömrüme Tutunsun (40)
- USANDIM ARTIK (43)
- ESMER SIĞINAĞIM (34)
- Kır Çiçeğim (67)
- Cumhuriyet Ülküsü (43)
- İki Kalbin Eşiği (52)
- GÜLÜŞÜNDEN ÖPMEK (59)