Urla Şiiri
Diyelim bir masa var önümde
Elimde bardak
Oturmuş içiyorum
Bardak mı Urla mı tuttuğum?
Bardağı masaya
Tak!
Vurdum mu vurdum
Masaya dönüyorum
Urla, uzak, uzak, uzak
Diyelim oturmuş yazıyorum
Birden duruyor kalem
Bir görüntü ak kâğıtlarda
Ev ev sokak sokak
Yine Urla oluyor konum
Bir ağız mızıkam var
Üflüyorum
Re mi fa sol la
Bir es mi giriyor araya
-Ya Urla?
Bardak değil o baylar
Tak!
Masaya vurduğum
Hak arıyorum
Düpedüz hak!
Bütün mahpus kasabalar
Küçük ölü kentler
Soyulan tarla tarla
Onlardan biridir Urla!
Yavaş yavaş sarhoş oluyorum...
Necati CUMALI
Yayınlanma:
Düzenleme:
325 kez okundu.
Urla Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Necati CUMALI Şiirleri:
- Kızılçullu Yolu (366)
- Sonuna Geliyoruz (363)
- Ay Işığı (515)
- Güneş Saati'nden (487)
Son Eklenen Şiirler:
- Toprak (60)
- Kül (56)
- Şairin Şiiri (166)
- Küçükken Güzelmiş (83)
- Meğer (82)
- Sen Bana Sor? (87)
- Kader Dedikleri (91)
- Sevgi Çiçekleri (88)
- Muhammed Salah! (88)
- Değerimiz Yok Gibi (81)