Eski Koltukta Şiiri
Güzel ne güzel
yıpranmış incelmiş yüz gibi ak
köşkler ayakucumda
açıyorum kapılarını girip çıkıyorum
ölü bir bahçıvanla dikiyorum
sardunyayı saksıya, gülü
saydam gemilerin uzaktan geçtiği yola.
Tren duruyor arabalar duruyor yol duruyor
yıkanmalar duruyor gözleri sabunlu
büyümüyorlar ölümsüz çağlarını
bir çocuk kiraz ağacında bir çocuk dutta
başka nem var leyleklerin eski çıkartmalardan
doğradığı iki başlı sessizlikten başka.
Dirisin ölmekle, uzaktan uzağa
konuşmalar, eski püskü konuşmalar
duruyor gece kuşları gibi camda
bir çil basması eski zamanda
bir kız hiç bitmeyen gününde
güzel ne güzel
havuzlu bahçede eski koltukta.
Oktay Rıfat HOROZCU
Yayınlanma:
Düzenleme:
519 kez okundu.
Eski Koltukta Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Oktay Rıfat HOROZCU Şiirleri:
- Aydınlık (674)
- Harç Çeken İşçiler (441)
- Vazife (325)
- Akşam Balığın Karnında Bekliyor (638)
Son Eklenen Şiirler:
- Özlü Sözlerim 39 (17)
- Özlü Sözlerim 38 (17)
- Özlü Sözlerim 37 (17)
- Özlü Sözlerim 36 (17)
- Özlü Sözlerim 35 (18)
- Özlü Sözlerim 34 (17)
- Özlü Sözlerim 33 (18)
- Özlü Sözlerim 32 (18)
- Özlü Sözlerim 31 (17)
- Özlü Sözlerim 30 (16)