Yolculuk Şiiri
Veda ettim gençliğimin gamsız geçen rüyasına,
Çıktım aşkın nihayeti bulunmayan sahrasına.
Bilmiyordum yol neresi? Varacağım yer neresi?
Dayanarak gidiyordum ilhamımın asâsına.
Bu sahranın kanat germiş her yerine ıssızlıklar,
Ufuklardan yalnız iki yıldız dogmuş semasına.
İki yıldız.. işte benim rehberim bu, yürüyordum;
Nihayetsiz gecelerin daldım zulmet deryasına.
Yürüyordum; dağlar geçip, uçurumlar atlıyordum,
Tâbi oldum saçlarımda esen sevda havasına.
Yürüyordum, gök gürlüyor.. yürüyordum, fırtına var,
Türüyordum, göğüs germiş bu dağların borasına,
Bir ses duydum uzaklardan: "Seyfi, diyor, bir âfetin
"Düştün siyah gözlerinin yine kara sevdasına"
Orhan Seyfi ORHON
Yayınlanma:
Düzenleme:
696 kez okundu.
Yolculuk Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Orhan Seyfi ORHON Şiirleri:
- Vedâ (989)
- Annemle Hasbıhal (721)
- Gönlüm (860)
- O Beyaz Bir Kuştu (659)
Son Eklenen Şiirler:
- Toprak (57)
- Kül (49)
- Şairin Şiiri (162)
- Küçükken Güzelmiş (82)
- Meğer (79)
- Sen Bana Sor? (84)
- Kader Dedikleri (90)
- Sevgi Çiçekleri (87)
- Muhammed Salah! (84)
- Değerimiz Yok Gibi (80)