Zulmü Duyurmaktan Aciz İnsanlık Şiiri
Sağılmaktan dönmüş sağmal ineğe,
Zulmü duyurmaktan aciz insanlık.
Hep 'eyvallah' demiş çekmiş sineye,
Zulmü duyurmaktan aciz insanlık.
Adalet çok uzak hep Kaf Dağında,
Eşitlik can vermiş zulmün ağında,
Sömürüye suskun, bilim çağında,
Zulmü duyurmaktan aciz insanlık.
Dört nemrut elinde, tarttılar bozuk,
Her güçlü, güçsüze atmakta kazık,
Dünya cehennemi olmuşken yazık,
Zulmü duyurmaktan aciz insanlık.
Hak, hukuka Allah Rahmet eylesin,
Taş mı kaya mısın neden böylesin,
Nasıl durdurulacak bilen söylesin,
Zulmü duyurmaktan aciz insanlık.
Görme duyma bilme kaygısız davran,
Açlık, susuzluğa dönsün hep devran,
Çölleşmiş kalbiyle herkes bir savran,
Zulmü duyurmaktan aciz insanlık...
Özcan İŞLER
Yayınlanma:
Düzenleme:
199 kez okundu.
Zulmü Duyurmaktan Aciz İnsanlık Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Özcan İŞLER Şiirleri:
- Keşkeler (254)
- İyilerle Düşman Olur (220)
- Ölmez Emmi (224)
- Nasıl Mutlu Yaşar İnsanlar Baba? (320)
Son Eklenen Şiirler:
- Özlü Sözlerim 39 (21)
- Özlü Sözlerim 38 (21)
- Özlü Sözlerim 37 (21)
- Özlü Sözlerim 36 (22)
- Özlü Sözlerim 35 (22)
- Özlü Sözlerim 34 (21)
- Özlü Sözlerim 33 (22)
- Özlü Sözlerim 32 (22)
- Özlü Sözlerim 31 (21)
- Özlü Sözlerim 30 (20)