Bir Düze Çıkar şiiri, Özcan İşler şiirleri

Bir Düze Çıkar Şiiri

Sonsuz değiller hiç iniş, çıkışlar,
Dağdan vadilerden bir düze çıkar.
Kuru dal gül açar bitince kışlar,
Bahar, yaza yazda, bir güze çıkar.

Hep zayıf görülen; erdemde, arda,
Dolaşır yabancı limanda, garda,
Yelkovan dikeni hoyrat rüzgarda,
Savrulur savrulur tam öze çıkar.

Bir bozkurt ulursa, bin köpek hırlar,
Baş kesmeye kalkar eski satırlar,
Yazı tura atsak saklanmış sırlar,
Hemen ilk fırsatta ön yüze çıkar.

İnsanlar hep insan kalamadıkça,
Özgüvenli, özgür olamadıkça,
Doğruyu arayıp bulamadıkça,
Hep yalancı lâfı bir söze çıkar.

Hem her acı biter hem saadetler,
Duldasında çıkar; düşler, vaatler,
Durmaz, tıkır tıkır işler saatler,
Geceden, şafağa gündüze çıkar.

Özcan İşler