Kimse Şiiri
flütüm ince ve bereketli yüzümle
her akşam yeni bir dansı çalardı
yürürken yaylasında en uzun gün
kahve fallarında fincanlarda
ve bir sessizliğe ekleyip kendini
birden barbar sesime dolardı
ne kadar derin ve titrekse dolardı
kendisi olan tabancasını dolardı
yüreğimin leylaktan bir çan olduğu
biriken bir kini usuldan üflerdi
süngülerin açtığı ilaçlı soluğuma
bir akşam kuytuluğunu taşıyaraktan
şimdi kime söylesem umutsuzluğumu
günün çoktan indiği kılıçlar derinlikte
aşkların bittiği unutulan derinlikte
bütün herkesle ardarda derinlikte
artık soluyor kanım ağzımda
flütün keskin ve öfkeli
yorgunum çalmasını unuttum
gitsem yüreğim hızlı bir dansa dönerken
sevgi kimbilir nerde kaldı unuttum
şimdi kime söylesem umutsuzluğumu
unuttum
Refik DURBAŞ
Yayınlanma:
Düzenleme:
281 kez okundu.
Kimse Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Refik DURBAŞ Şiirleri:
- Kardeşi Ölümün (321)
- Gündem (313)
- Kime Ne (517)
- Yeni Yıl Günleri (240)
Son Eklenen Şiirler:
- Özlü Sözlerim 39 (20)
- Özlü Sözlerim 38 (20)
- Özlü Sözlerim 37 (20)
- Özlü Sözlerim 36 (20)
- Özlü Sözlerim 35 (21)
- Özlü Sözlerim 34 (20)
- Özlü Sözlerim 33 (21)
- Özlü Sözlerim 32 (21)
- Özlü Sözlerim 31 (20)
- Özlü Sözlerim 30 (19)