Melankoli Şiiri
Beni en güzel günümde
Sebepsiz bir keder alır.
Bütün ömrümün beynimde
Acı bir tortusu kalır.
Anlayamam kederimi,
Bir ateş yakar derimi,
İçim dar bulur yerimi,
Gönlüm dağlarda bunalır.
Ne kış, ne yazı isterim,
Ne bir dost yüzü isterim,
Hafif bir sızı isterim,
Ağrılar, sancılar gelir.
Yanıma düşer kollarım,
Görünmez olur yollarım,
En sevgili emellerim
Önüme ölü serilir...
Ne bir dost, ne bir sevgili,
Dünyadan uzak bir deli...
Beni sarar melankoli:
Kafamın içerisi ölür.
Sabahattin ALİ
Dağlar ve Rüzgar, 1934
Yayınlanma:
Düzenleme:
275 kez okundu.
Melankoli Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Sabahattin ALİ Şiirleri:
- Hapishane Şarkısı V (236)
- Hapishane Şarkısı IV (382)
- Hapishane Şarkısı I (358)
- Ağlayı Ağlayı (453)
Son Eklenen Şiirler:
- Özlü Sözlerim 39 (21)
- Özlü Sözlerim 38 (21)
- Özlü Sözlerim 37 (21)
- Özlü Sözlerim 36 (21)
- Özlü Sözlerim 35 (22)
- Özlü Sözlerim 34 (21)
- Özlü Sözlerim 33 (22)
- Özlü Sözlerim 32 (22)
- Özlü Sözlerim 31 (21)
- Özlü Sözlerim 30 (20)