Duvarlar Şiiri
Mantıksız, acımasız, utanmaz
Etrafıma yüksek, devasa duvarlar ördüler.
Ve şimdi kendimi yabancılaştırmak için burada oturuyorum.
Başka bir şey düşünmüyorum: böyle bir kader beynimi yiyor;
Çünkü orada yapacak çok işim vardı.
Oh, neden duvarları inşa ederken bakmadım?
Ama yapımcıların sesini ve enstrümanlarının sesini hiç duymadım.
Fark edilmeden burada hapsedildim, birdenbire dünyadan ayrıldım.
Yayınlanma:
Düzenleme:
350 kez okundu.
Duvarlar Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Vahid AGHAEİ Şiirleri:
- Neden yazıyorum (318)
- Bir pencere arıyorum (333)
- Aşk her zaman yalnızdır ... (327)
- Çift endişeyle onları bekliyor (299)
Son Eklenen Şiirler:
- Biraz Hüzün (22)
- Bir Gelişin Var İçimde (30)
- LAFI UZATMAYALIM / KADEHTEKİ KIRMIZI (38)
- Ellerin Ömrüme Tutunsun (41)
- USANDIM ARTIK (43)
- ESMER SIĞINAĞIM (34)
- Kır Çiçeğim (67)
- Cumhuriyet Ülküsü (43)
- İki Kalbin Eşiği (52)
- GÜLÜŞÜNDEN ÖPMEK (59)