Yedi Meşaleli Adam... Şiiri
On yedi yaşımda karşımda dört kapı vardı.
Önünü yedi meşaleli adamlar sardı.
Ateş içinde kalem tutan bir yangındı elim.
Bu dört kapı belli idi elim için vahim.
Her kapının üstünde yanar idi canım
Sallanır idi can dediğim onca satırım
Bir ipi geçirip boynuna soldurmuşlardı.
Gül misali satırlar boğulmuşlardı.
Meğer benim iki elim varmış biri hardan.
Hardan yanan elim kalem tutarmış evvelden.
Sonra karşıma çıktı yedi meşaleli adam.
Gül satırları boğan onlardı.
Bilirim onların hecesi vardı...
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): Asırlar öncesinin Yedi Meşalecilerine bir karşı çıkış
329 kez okundu.
Yedi Meşaleli Adam... Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Zehra Şiirleri:
- Özgürlük (385)
- Kara Kartal (332)
- Çocuk (331)
- Kamelya (385)
Son Eklenen Şiirler:
- Biraz Hüzün (21)
- Bir Gelişin Var İçimde (25)
- LAFI UZATMAYALIM / KADEHTEKİ KIRMIZI (36)
- Ellerin Ömrüme Tutunsun (39)
- USANDIM ARTIK (42)
- ESMER SIĞINAĞIM (34)
- Kır Çiçeğim (66)
- Cumhuriyet Ülküsü (42)
- İki Kalbin Eşiği (50)
- GÜLÜŞÜNDEN ÖPMEK (59)