Geçen Zaman Şiiri
Hiç olmazsa unutmamak isterdim.
Eski geceler, sevdiklerimle dolu odalar...
Yalnız bırakmayın beni hatıralar.
Az yanımda kal çocukluğum,
Temiz yürekli uysal çocukluğum...
Ah, ümit dolu gençliğim,
İlk şiirim, ilk arkadaşım, ilk sevgilim...
-Doğduğum ev. Rahatlıyacak içim duysam
Bir tek kapının sesini.
Arıyorum aklımda bir ninni bestesini...
Böyle uzaklaşmayın benden, yaşadığım günler.
Güneş, getir bir bayram sabahını.
Açılın açılın tekrar
Çocuk dizlerimdeki yaralar,
Hepiniz benimsiniz:
Mektebim, sınıflarım, oturduğum sıralar...
Yalnız hatırlamak hatırlamak istiyorum
Nerde kaldı sevgilim, seni ilk öptüğüm gün,
Rengine doymadığım o sema,
Ahengine kanmadığım ırmak.
Bırakıp herşeyi nereye gidiyorum?
Neler geçmişti aklımdan,
Nedendi ağladığım, nedendi güldüğüm?
Ah nasıldı yaşamak?
Ziya Osman SABA
Yayınlanma:
Düzenleme:
418 kez okundu.
Geçen Zaman Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Ziya Osman SABA Şiirleri:
- Bir Sokakta Giderken (310)
- Kim Bilir? (324)
- Yetişir (298)
- Nefes Almak (297)
Son Eklenen Şiirler:
- Şüpheli (12)
- Huzur İstiyorum, Sadece Huzur! (28)
- Zaman Sessiz (24)
- Kıskanırım (26)
- Hümeyra (26)
- Posta Hasreti (54)
- Üzerimde Ekim Terlemesi (207)
- İlahi adalet Var (59)
- Şimdilerde (21)
- Cehennemin Dibi (24)