Bülbülün Muradı Şiiri
Gülleri gezerken bülbül,
Baktı, bir sürü gonca gül.
Birine kondu uçarken,
Ötmeye başladı derken.
Ötmeyince açmaz sandı,
Hem öttü, hem içi yandı.
Göz goncada; öttü, öttü,
Yorulunca, uçup gitti.
Geri geldi dinlenince,
Kondu goncayı görünce.
Ya açtığını görecek,
Ya da öterek ölecek.
Bitkin düştü, biraz daldı,
Uyanınca şaştı kaldı.
Gonca çoktan açılmıştı,
Bülbül gene kaçırmıştı.
Her seferde böyle olur,
Bülbüle yorgunluk kalır.
Goncaların açışını,
Hiçbir bülbül görmemiştir.
Demem o ki, hiçbir bülbül,
Muradına ermemiştir.
Abdullah Haktankaçmaz
(Vaveyla adlı Şiir kitabımdan)
[email protected]
Yayınlanma:
Düzenleme:
Abdullah HAKTANKAÇMAZ Şiirleri
342 kez okundu.
Bülbülün Muradı Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Abdullah HAKTANKAÇMAZ Şiirleri:
- Suskun Âşık (380)
- Dürüst (338)
- Toprak (323)
- Tutsak (318)
Son Eklenen Şiirler:
- Biraz Hüzün (21)
- Bir Gelişin Var İçimde (25)
- LAFI UZATMAYALIM / KADEHTEKİ KIRMIZI (36)
- Ellerin Ömrüme Tutunsun (39)
- USANDIM ARTIK (42)
- ESMER SIĞINAĞIM (34)
- Kır Çiçeğim (66)
- Cumhuriyet Ülküsü (42)
- İki Kalbin Eşiği (50)
- GÜLÜŞÜNDEN ÖPMEK (59)