Es Köyümün Rüzgarları şiiri, Adem ÖZEL şiirleri

Es Köyümün Rüzgarları Şiiri

ES KÖYÜMÜN RÜZGARLARI

ES KÖYÜMÜN RÜZGARLARI
Es köyümün rüzgarları,
Birazcıkta bensiz es,
Ter kokan çocukluğuma,
Çamurdan kermeli ellerimle,
Asi oğluna, anamın seslenişi,
Hâlâ çınlar kulaklarımda...
Gel oğlum karnın acıkmadı mı,
Hala bedenin oyuna doymadı mı,
Al dürümünü , al ayranını,
Yok istemem anne,
Rüzgar essin yerime,
Geç kaldım şimdi,
Dönememki geriye.
Es köyümün rüzgarları
Birazcıkta bensiz es,
Es Sorgun’un tepelerine.
Rüzgarını bile özlediğim.
Ey çocukluğum, ey gençlİğim,
Ayrı düşüp gurbet gurbet gezdiğim,
Özledim , zehir gibi özledim,
Es köyümün rüzgarları...
Gurbet elde , sıla nerde..
Bil köyümün rüzgarları...

Adem ÖZEL (SORGUNLU)