Ölümün Başlangıcı Şiiri
Eriyorum sanki günbe gün
Issızlşıyor her beklenişte ruhum
Korkuyorum sanki her gün
Kalbim taş kesiliyor biliyorum
Unutuyorum tüm yaşanmışlıklarımı
Kaybediyorum hafızamda resmini
Duyamıyorum artık ince sesini
Tutamıyorum beyaz ve naif ellerini
Mahrum kaldım bu koca şehirde
Sensiz ve biçare bir şekilde
Izdırap oldu artık seni sevmek bile
Biliyorum yavaş yavaş yok oluyorum
Unutmaya yüz tuttum sanki seni
Hayal bile kuramıyorum
Hastalanmış bir hekim gibi
Derdime bir derman bulamıyorum
Seni sevdiğim o gün
Yeniden doğmuştu ruhum
Senin de beni sevdiğin o gün
O zaman başlayacaktı ölümüm
Yayınlanma:
Düzenleme:
453 kez okundu.
Ölümün Başlangıcı Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Adem Taşdemir Şiirleri:
- Günahkar Fâni (348)
- Hak Yolu (503)
- Neden? (428)
- Zalimlere Feryat (375)
Son Eklenen Şiirler:
- Huzur İstiyorum, Sadece Huzur! (24)
- Zaman Sessiz (21)
- Kıskanırım (23)
- Hümeyra (22)
- Posta Hasreti (46)
- Üzerimde Ekim Terlemesi (193)
- İlahi adalet Var (51)
- Hiç (71)
- Kendime Geldim (79)
- Ah Dünya (75)