Dem-i Vuslat Şiiri
Deprem olmuş tufan kopmuş farketmez,
Deli gönlüm bir sevdadan çarketmez,
Ne vazgeçer ne de uslanırım ben.
***
Gam değil ekmeğim, aşım kesilse,
Kör testere ile başım kesilse,
Aşkın sofrasında beslenirim ben.
***
Sırılsıklam vurgunum can dostuma,
Ağma bulut! çakma şimşek üstüme!
Yağmur yağmasa da ıslanırım ben.
***
Enginlerde sığmaz içim içime,
Oturmaz kalıba, girmez biçime,
Çıkar yükseklere seslenirim ben.
***
Seferber olsa da eşyanın tümü,
Hiç bir kuvvet taşıyamaz yükümü,
Kendi yüreğime yaslanırım ben.
***
Bir elimde cımbız, birinde tarak,
Körler aynasına gözsüz bakarak,
Karanlık gecede süslenirim ben.
***
Gücenmeyin, darılmayın boşuna,
Çene çalıp yorulmayın boşuna,
Altın olsam gene paslanırım ben.
***
Ölüm döşeğinde en zor anımda,
Sevgili! yeter ki sen ol yanımda,
“Dem-i vuslat” diye hislenirim ben.
Ahmet Süreyya DURNA
Yayınlanma:
Düzenleme:
306 kez okundu.
Dem-i Vuslat Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Ahmet Süreyya DURNA Şiirleri:
- Teminat (264)
- Vasiyetimdir (244)
- Gençlik Efsanesi (245)
- Yaşlıların Cilvesi (263)
Son Eklenen Şiirler:
- Toprak (57)
- Kül (49)
- Şairin Şiiri (162)
- Küçükken Güzelmiş (82)
- Meğer (79)
- Sen Bana Sor? (83)
- Kader Dedikleri (90)
- Sevgi Çiçekleri (87)
- Muhammed Salah! (84)
- Değerimiz Yok Gibi (80)