Dem-i Vuslat Şiiri
Deprem olmuş tufan kopmuş farketmez,
Deli gönlüm bir sevdadan çarketmez,
Ne vazgeçer ne de uslanırım ben.
***
Gam değil ekmeğim, aşım kesilse,
Kör testere ile başım kesilse,
Aşkın sofrasında beslenirim ben.
***
Sırılsıklam vurgunum can dostuma,
Ağma bulut! çakma şimşek üstüme!
Yağmur yağmasa da ıslanırım ben.
***
Enginlerde sığmaz içim içime,
Oturmaz kalıba, girmez biçime,
Çıkar yükseklere seslenirim ben.
***
Seferber olsa da eşyanın tümü,
Hiç bir kuvvet taşıyamaz yükümü,
Kendi yüreğime yaslanırım ben.
***
Bir elimde cımbız, birinde tarak,
Körler aynasına gözsüz bakarak,
Karanlık gecede süslenirim ben.
***
Gücenmeyin, darılmayın boşuna,
Çene çalıp yorulmayın boşuna,
Altın olsam gene paslanırım ben.
***
Ölüm döşeğinde en zor anımda,
Sevgili! yeter ki sen ol yanımda,
“Dem-i vuslat” diye hislenirim ben.
Ahmet Süreyya DURNA
Yayınlanma:
Düzenleme:
363 kez okundu.
Dem-i Vuslat Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Ahmet Süreyya DURNA Şiirleri:
- Vasiyetimdir (276)
- Gençlik Efsanesi (278)
- Bayrağımdır İlk Aşkım (289)
- Paradigmalar (293)
Son Eklenen Şiirler:
- Huzur İstiyorum, Sadece Huzur! (25)
- Zaman Sessiz (21)
- Kıskanırım (23)
- Hümeyra (22)
- Posta Hasreti (50)
- Üzerimde Ekim Terlemesi (205)
- İlahi adalet Var (53)
- Şimdilerde (21)
- Cehennemin Dibi (23)
- Uyurgezer (34)