Nisan Şiiri
Nereden başlarsam bilmiyorum ey sevgili
Kocaman bir aşkın hikâyesidir bendeki yarası
Bir nisan akşamında tanıyıp ta sevmiştim seni
Ölürcesine çekilen bir hasretin ibretliktir anısı
Nisan ayları geldiğinde sensiz kaldığımı hatırlarım
Hatıra resimlerimize bakar mektuplarını okurum
Bunca yıl yokluğunda kendimi avutupta dururum
Ben sevdim seni eller aldı bir değil bin kez öldüm
Sen gittin bense ardın sıra perperişan oldum
Gençliğimin baharında gülüm sensiz kalıp soldum
Sensiz koskoca ondört bahar geçti de kahroldum
Tanrım al beni yanına onsuz artık ben yoruldum
Ali ÇETİNKAYA
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): Ayrılık
Şiiri Paylaşın
313 kez okundu.
Nisan Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Ali Çetinkaya Şiirleri:
- Ayrılık (96)
- MAZİDE KALAN AŞK (314)
- Aşkımın Gülü (391)
- Sevmeye Kıyamadığım Gibi Bakmaya Da Kıyamazdım (100)
Son Eklenen Şiirler:
- Nasreddin Hoca (6)
- Artık Çok Uzaklardasın (21)
- Gözlerinin suçu neydi (13)
- Behey Evlat! (20)
- Dünya Çiçek Açar (21)
- Gözlerin Dilinden Önce Söyledi (29)
- Kabem (33)
- Bir Akşam (23)
- Hikayem (24)
- Almanya'da Kayıplarım (28)