ADINLA YANDIM Şiiri
Adınla yandım
Külleri avuçlarımda saklayarak
Karda ve rüzgârda
Üşüyen bir kuş gibi titreyerek
Nehir özleminle akıyor
Ay ışığını sürükleyip uzaklara
Kan kırmızı güller
Kalbimde sessizce açar
Her yaprağında
Bir vedanın izi kanar
Sonbahar güneşi gibi gittin
Sessiz, sarı
Eski bir fotoğrafın solan kenarı gibi
Seni bekledim
Soğuk rüzgârda yalnız bir ağaç
Dallarımda donmuş hatıralarla
Geceler omzuma kar gibi çöktü
Şehir uzak bir masal oldu
Bir tren düdüğü geçti içimden
Ve bütün yollar sana çıktı
Şimdi ay, kırık bir ayna gibi
Gölde titreyerek susuyor
Ben hâlâ adını
Rüzgârın savurduğu yapraklara fısıldıyorum
22.04.1996
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiiri Paylaşın
4 kez okundu.
ADINLA YANDIM Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Ali Fırat Dicle Şiirleri:
- AŞKIN MEVSİMİ (5)
- Kurşun Kalem (3)
- SON GÖLGEMSİN (4)
- VEDA KOKUYOR (5)